fossor , ōris, m. (fodio) = σκαφεύς, ὀρυκτής (Gloss.), der Gräber, I) eig.: A) des Ackers, Weinberges, Verg., Col. u.a. – poet. übtr. = ein gemeiner u. ...
Gräber , der, fossor.
fossrīx , rīcis, f. (Femin. zu fossor), die Gräberin, ohne Beleg bei Charis. 44, 12.
dis-turbo , āvī, ātum, āre, stürmisch, heftig ... ... .: auster disturbat freta, beunruhigt, macht aufrührerisch, Sen.: si qua in vineis fossor disturbavit, in Verwirrung gebracht hat, Col. – B) prägn., ...
ūnus (altlat. oenus), a, um, Genet. ūnīus ... ... quivis, quisquam, aliquis u.a., una adulescentula, Ter.: unus caprimulgus aut fossor, der nächste beste, Catull.: unus paterfamilias, Cic.: ut iudicem unum, ...
vīneus , a, um (vinum), aus Wein bestehend, Wein-, ... ... , Weingarten, Varro, Cic. u.a.: vineae cultor, Vulg.: vinearum fossor, Sen. – B) der Weinstock, u. kollektiv, ...
rigidus , a, um (rigeo), starr, steif, unbiegsam, ... ... sapientia, Sen. – d) hart, abgehärtet, von der Arbeit, fossor, Mart. – e) hart, rauh, wild, grausam, ferae ...
Bergfall , ruina montis. – Bergfestung , castellum montanum. ... ... s. Gebirgsgegend. – Bergmann (im Plur. Bergleute ), metallicus. – fossor (Metallgräber). – Bergnymphe , Orēas (Ορειά ...
ob-luctor , ātus sum, ārī, gegen etw. ... ... , Colum. – c) absol.: utcumque potui obluctatus sum, Sen. rhet.: fossor obluctans, Sen.: anima obluctans, Plin. ep.: obluctantia saxa, Stat.: urbs ...