fraudātor , ōris, m. (fraudo), der Übervorteiler, Betrüger, Cic. Flacc. 48. Phaedr. 1, 16 (18), 1: m. Genet., fr. creditorum, Cic. Phil. 13, 26: beneficiorum, Sen. de ben. 4, 26, ...
Betrüger , fraudator. – homo ad fallendum paratus od. instructus (ein Mensch, der gern andere täuscht). – circumscriptor (Bevorteller, bes. von dem, dervon der Unerfahrenheit junger Leute Nutzen zu ziehen sucht). – planus (herumziehender Marktschreier). ...
fraudātrīx , trīcis, f. (Femin. zu fraudator), die Betrügerin, Tert. de res. carn. 12.
strophārius , iī (stropha) = inpostor, fraudator, Ränkeschmied, Gloss. IV, 393, 51.
Schuldenlast , große, aeris alieni magnitudo od. ingens vis. ... ... . obrutum od. oppressumesse; obaëratum esse. – Schuldenmacher , betrügerischer, fraudator debitorum. – Schuldenmasse , s. Schuldenlast. – Schuldentilgung , solutio ...
fraudātōrius , a, um (fraudator), die Betrüger betreffend, ICt.
spondeo , spopondī, spōnsum, ēre (griech. σπένδω, σπονδή,), ... ... ita vindicatur Virginia spondentibus propinquis, Liv.: hic sponsum (Supin.) vocat, Hor.: fraudator homines cum advocat sponsum improbos, Phaedr.: sponsum descendam, quia promisi, Sen. ...
praesēns , entis, PAdi. (2. praes u. ens ... ... der Stelle gemacht, Liv.: pecunia, bares Geld, Cic.: so auch fraudator praesens solverit, bar, ICt.: praesenti die dari, bar, ICt.: ...
Bank[e]rott , ruinae oder naufragium fortunarum. naufragium oder eversio rei familiaris (Verfall des Vermögens). – tabulae novae (neue Schuldbücher zum Besten der ... ... dirŭtus. bonis eversus (wenn der Bankerott schon ausgebrochen). – mutwilliger B., creditorum fraudator.