Fußspur, Fußstapfe , vestigium. – in jmds. Fußstapfen treten, vestigiis alcis ingredi od. insistere. vestigia alcis sequi (eig. u. bildl.); ab alqo proficisci (bildl., von jmd. als seinem Lehrer ausgehen): ganz in jmds. F. tr., ...
ἴχνος , τό , Fußspur, Fußtapfen, Spur, Fährte; Od . 17, 317 von einem Jagdhunde καὶ ἴχνεσι γὰρ περιῄδη , er verstand sich aufs Spüren; so im plur . auch Hes. O . 682 u. Pind. P . 10, ...
ἴχνιον , τό (nicht als dim . betrachtet u. accentuirt), poet. = ἴχνος , die Spur , bes. Fußspur, Fußtapfen; Il . 13, 71; μετ' ἴχνια βαῖνε ϑεοῖο , ...
re-pōno , posuī, positum, ere, I) zurück-, rückwärts ... ... mente noscimus et in animi notione tamquam in vestigio volumus reponere, wie in eine Fußspur hineinpassen, Cic. – reponi cum Iove, gegen I. gestellt, ...
im-primo , pressī, pressum, ere (in u. premo), ... ... crater impressus signis, Verg.: impressae auro exuviae, Lucan. – d) mit einer Fußspur bedrücken, im Bilde, quae cum viderem tot vestigiis impressa, ut in iis ...
... zurückgelassene Fußtapfe, die Fußspur, Spur, 1) eig. u. übtr.: a) eig ... ... noscimus atque in animi notione tamquam in vestigio volumus reponere, wie in eine Fußspur hineinpassen, Cic. de nat. deor. 1, 37. – β) ...