grammatica , s. grammaticus.
Grammatik , ars grammatica od. bl. grammatica od. gew. grammatica, ōrum, n. pl. (die ... ... Kunst u. Wissenschaft). – res grammatica (die G. als Wissenschaft). – lex grammatica (das grammatische Gesetz, ...
Philologie , *antiquarum litterarum studia (als Altertumswissenschaft). – humanitatis studium. humanitatis disciplina od. doctrina (als geistbildendes Studium). – ars grammatica. grammatica, ōrum, n. pl . (als Beschäftigung mit Grammatik, Hermeneutik und Kritik ...
grammaticālis , e (grammatica), grammatisch, plutei, Bücherbretter mit gramm. Werken, Sidon. epist. 2, 9, 4: palaestra, Sidon. carm. 23, 212: figurae, Sidon. epist. 7, 9, 1.
Sprachforschung , ars grammatica.
Sprachunterricht , *institutio grammatica. – jmdm. Sp. im Lateinischen erteilen, instituere alqm Latinis litteris.
Sprachwissenschaft , grammatica, ōrum, n. pl .
Sprachgelehrsamkeit , grammatica, ōrum, n. pl . – sehr gründliche Sp. im Griechischen und Lateinischen besitzen, litteris Graecis et Latinis doctissime eruditum esse. – Sprachgelehrte , der, grammaticus; oder rein lat litteratus.
lēx , lēgis, f. ( von lego, ere = λέγω, ... ... Vorschrift, das Gebot, die Satzung, lex grammatica, Gell.: lex scholastica, Plin. ep., od. umschr. lex, quae ...
ars , tis, f. (vgl. artus, ūs, mhd ... ... gubernandi, Cic.: ars medendi, Plin.: disserendi, Dialektik, Cic.: ars musica, grammatica, Plin.: rhetorica, Quint.: artes urbanae, Jurisprudenz u. Beredsamkeit, Liv.: ...
Fach , I) eig.: loculus. loculamentum (jedes Fach, d ... ... in das etwas gehört). – das Fach der Grammatik, professio grammaticae; ars grammatica u. bl. grammatica: das F. der Musik, ars musica u. bl. musica: ...
celeber , bris, bre, u. (selten) celebris , ... ... triumphis, Tibull.: c. tribunus plebis opibus, gratiā, amicitiis, Vell.: Remmius Palaemon grammaticā arte celeber, Plin.: magicae artis magis professione quam scientiā celeber, Curt.: ...
ē-scēndo , scendī, scēnsum, ere (e u. scando), ... ... Plaut.: ab urbe in arcem, Liv. – übtr., secundus (gradus), quo grammatica escendit antiqua, Varro LL.5, 7. – 2) insbes., wie ...
2. recessus , ūs, m. (recedo), I) das ... ... bildl.: in animis hominum tanti sunt recessus, Winkel, Falten, Cic.: grammatica, plus habet in recessu, quam fronte promittit, hat mehr im Hintergrunde, ...
trāditio , ōnis, f. (trado), I) die Auslieferung ... ... Meinung, Gell. 13, 22, 14 u. 16, 5, 1: grammatica, sprachgebräuchliche Überl., Gell. 8, 1 lemm.
Philolog , antiquitatis et scriptorumveterum litterate peritus (gelehrter Kenner des Altertums ... ... u. Schrift dargelegten Wissens interessiert, ein Literator). – ein berühmter Ph., arte grammaticā clarus; als Lehrer, artis grammaticae professione clarus.
... 7, 1810 f. – B) grammatica, ae, f. u. grammaticē, ēs, f., die ... ... Suet.: Form -e, Quint. 1, 4, 4. – C) grammatica, ōrum, n., Grammatisches, Grammatik, Philologie, Cic. de ...
Sprachkenner , *linguarum multarum gnarus. – Graecis et Latinis litteris docte ... ... Lateinischen haben, Latinam linguam scire od. didicisse. – Sprachkunde , grammatica, ōrum, n. pl . – Sprachkunst , ars grammatica.