grundio u. grunnio , iī, ītum, īre (vgl. Charis. ... ... p. 570. Löwe Prodr. 118), grunzen, von Schweinen, Form grundio, Claud. Quadr. ann. 15. fr. 77 bei Diom, 383, ...
grunnio , s. grundio.
grundītus , ūs, m. (grundio), das Grunzen, suis, Cic. Tus. 5, 116 (andere Lesart ›grunnitus‹).