hama (ama), ae, f. (ἄμη), der Feuereimer, alioqui nullus usquam in publico sipho, nulla hama, Plin. ep.: dispositis hamis vigilare cohortem servorum noctu iubere, Iuven.: sciendum ...
θαμά ( ἅμα ), in Haufen, dichtgedrängt , schaarenweis, ϑαμὰ ϑρώσκοντας ὀϊστο ύς Il . 15, 470. Häufiger von der Zeit, oft, häufig , oft od. schnell nach einander, ταῠτα ϑάμ' ἐβάζετε Il . 16, 207; Od ...
θαμα-τροχέω , ununterbrochen laufen, nicht ruhen, Hesych .
ama , ae, f., s. hama.
Eimer , I) als Gefäß: hama. – II) als Maß: amphora.
hamula , ae, f. (Demin. v. hama), ein kleiner Wassereimer, Col. poët. 10, 387. Vulg. 3. regg. 7, 40 u. 45.
aquālis , e (aqua), zum Wasser gehörig, Wasser-, ... ... aquālis, is, Abl. ī, c. (verst. urceus od. hama), der Wasserkrug, Wassereimer, Cato fr., Plaut. u.a ...
hamiger (amiger), erī, m. (hama u. gero), einen Feuereimer tragend, Querol. ed. Peiper p. 7, 17.
Feuereimer , hama.
Löschanstalten , subsidia reprimeudis ignibus comparata. – L. treffen, comparare ea, quae ad coërcendos ignes auxilio esse possunt. – Löscheimer , hama.