mēio , ere ( zu mingo), harnen, pissen, mula meiens, Catull. 97, 8: extra meiite, Pers. 1, 114: meiere volentes, Schol. Pers. 1, 113: cuius ad effigiem non tantum meiere fas est, Iuven. 1, 131: ...
Harn , urīna. – den H. lassen, s. harnen.
ūrīna , ae, f. (zu altind. var(i), ... ... od. iter urinae, Harnröhre, Cels.: urinam reddere, sein Wasser lassen, harnen, Cels.: so auch urinam facere, Colum.: urinam citare, tardare, ...
mingo , mīnxī, mīnctum u. mictum, ere, harnen, pissen, I) intr.: ipsus it minctum, Titius bei Macr.: minxisti semel currente carinā; meiere vis iterum? Mart.: in me veniat mictum atque cacatum Iulus, Hor.: u. so ...
mictus , ūs, m. (mingo), das Harnen, Pissen, difficultas mictus, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 1, 12: mictus tarditas aut difficultas, ibid. 5, 4, 60: sanguinis mictus, ibid. 5, 3, 59: ...
dysūria , ae, f. (δυςουρία), das schwere Harnen, die Harnstrenge, der Harnzwang, Cael. Aur. chron. 5, 4, 64 (griech. b. Cic. ad Att. ...
mīnctus , ūs, m. (mingo), das Harnen, Pissen, minctu viridis urinae, Cael. Aur. de signif. diaet. pass. 136: minctus difficultate laborantes, Cass. Fel. 45. p. 113, 11 Rose.
mīnctio , ōnis, f. (mingo), das Harnen, Pissen, Veget. mul. 1, 50 u.a. – Dass. minctūra , ae, f., b. Veget. mul. 1, 33 zw.
mictito , āre (Frequ. v. mingo), zu harnen pflegen, Prisc. 10, 8 (ohne Beleg).
sub-mēio , ere, unter sich harnen, Marc. Emp. 26. Sex. Placit. de medic. 2, 1.
micturio , īre (Desider. v. mingo = ούρητιάω (Gloss. II, 390, 15, s. Prisc. 10, 8), harnen (pissen) wollen od. gehen, Iuven. ...
mictōrius , a, um (mingo) = ούρητιάω, das Harnen befördernd, harntreibend, herba (v. Anis), Isid. orig. 17, 11, 6: medicamenta mictoria u. subst. bl. mictoria, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 8 ...
mictuālis , e (mingo), zum Harnen gehörig, Harn-, via, Harnröhre, Cael. Aur.: virtus, Harn treibende Eigenschaft, Ps. Apul. herb.: medicamenta (griech. διουρητικά), harntreibende Mittel, Cael. Aur.
Harnbeschwerde , urinae difficultas. Harnblase , vesīca. – harnen , urinam reddere od. facere (sein Wasser ablassen). – mingere. meiere (pissen). – vesicam exonerare (die Blase leeren). – ins Bett h., urinam facere ...
libīdo (lubīdo), inis, f. (libet), Lust, Gelüste, ... ... plerosque invaserat, Sall.: alqm libido urinae lacessit, jmdm. kommt die Lust zu harnen (zum Harnen) an, Gell.: lubido est m. Infin., es beliebt, ...
vēsīca , ae, f.( aus *vensica; vgl. venter), ... ... Sen.: nolo in vesicam quod eat, in ventrem volo, Plaut.: exonerare vesicam, harnen, Petron., u. (v. Stuten) stallen, Solin.: vesicam urinae ...
com-primo , pressī, pressum, ere (com u. premo), ... ... fundere, Cels.: absol., verbenae comprimentes, Cels. – in bezug auf das Harnen, verhalten, styptica (cydonia) comprimere urinam magis quam agere, Garg ...