il-laudātus , a, um (in u. laudatus v. ... ... : facta ipsi non ill. Tonanti, Stat. Theb. 11, 11: admirante nullo illaudatus ingloriosus subit portum, Plin. ep. 9, 26, 4.
ungelobt , illaudatus. – ungelost , non sortito; sine sorte.
unbelobt , non laudatus; illaudatus.
ungeprägt , non signatus formā, sed rudi pondere. – ungepriesen , illaudatus.