imitābilis , e (imitor), I) nachahmbar, v. Pers., Plin. ep. u. Quint.: v. Lebl., orationis subtilitas, Cic.: exemplar vitiis im., Hor.: ea, quae in oratore maxima sunt, imitabilia non sunt, Quint.: Compar., ...
nachahmbar , imitabilis; quem, quam, quod imitari possumus.
in-imitābilis , e, unnachahmlich, morum dulcedo ac suavitas, Vell.: opera, Quint.: hoc opus, Ambros.
unnachahmbar, -lich , non imitabilis; oder umschr. quem, quam, quod nulla ars oder nulla manus od. nemo opifex consequi potest imitando. – im weitern Sinne, incredibilis (unglaublich). – Homer steht unn. da, post Homerum qui ...
perceptibilis , e (percipio), I) wahrnehmbar, begreiflich, faßlich, ... ... , Augustin. de genes, ad litt. 1, 1. § 2: animo semper imitabilis et perceptibilis prima natura est, Boëth. inst. arithm. 1, 32 in. ...