impositus , Abl. ū, m. (impono), das Darauflegen, impubium impositu, Plin. 28, 41.
1. torus , ī, m., jeder runde, hervorragende, wulstige ... ... Plin. – b) der Pfühl, das Polster, torus impositus lecto, Ov.: ne toro quidem cubuisse, Suet.: toro resupina, auf dem ...
... equo insidens. equo vectus (auf einem Ps. sitzend, reitend); equo impositus (auf ein Ps. gesetzt): auf einem Wagen. curru vectus (auf einem Wagen fahrend); in currum impositus (auf einen Wagen gesetzt). – od. es wird das »auf« ...
... nave, Suet.: navis, in qua est impositus, Lact.: ut semel imposita est pictae Philomela carinae, Ov.: quo ... ... stipendio insuper imposito, Liv.: alci negotium, Cic.: leges, Cic.: consul est impositus is nobis, quem etc., Cic.: invidiam belli consuli, Sall. – ...
cursor , ōris, m. (curro), der Läufer, Schnelläufer ... ... cursorum antecedat, Sen.: in via cursores et Numidas ante se agere, Sen.: lecticae impositus est praecedentibus phaleratis cursoribus quattuor, Petron. – II) übtr., Beiname des ...
Feldrain , s. Rain. – Feldschaden , calamitas ... ... – excubiae. excubitores (die Soldaten). – Feldwächter , * custos in agris impositus fruges fructusque servandi causā. – Feldwebel , optio. – Feldweg ...
carpentum , ī, n. (ein gallisches Wort), ein zweiräderiger Wagen ... ... partim velata, Apul.: carpenta Serica, mit seidenen Vorhängen, Prop.: carpento veloci impositus rex, Amm.: pilento ad sacra ludosque, carpentis festo profestoque uti, Liv.: ...
vehiculum , ī, n. (veho), das Transportmittel, ... ... . Aur.: vehiculo desilire (als Ehrenbezeigung), Arnob. 7, 13: vehiculis publicis impositus miles, durch öffentliche Vorspanne befördert, Amm. 21, 13, 7.