impudentia , ae, f. (impudens), die Unverschämtheit, Schamlosigkeit, Plaut., Cic. u.a.: imp. frontis, Hieron.: quā fronte, quo corde, quā impudentiā, Augustin.
schamlos , pudoris oblitus. impudens (unverschämt). – impudīcus ( ... ... neque pudet neque taedet. – Adv .impudenter. – Schamlosigkeit , impudentia (Unverschämtheit). – impudicitia (Unzüchtigkeit, Unkeuschheit).
unverschämt , impŭdens (ohne Scheu u. Scham). – inverecundus (ohne sittliche Scheu, rücksichtslos). – insolens (sich überhebend, ... ... inverecunde postulare. – Adv. impudenter; inverecunde. – Unverschämtheit , impudentia. – insolentia (Überhebung, Übermut).
aufdringlich , importunus (ungestüm, unausstehlich). – molestus (lästig). – impudens (unverschämt). – Aufdringlichkeit , importunitas (Rücksichtslosigkeit). – molestia (Lästigkeit). – impudentia (Unverschämtheit).
dē , Praep. m. Abl., bezeichnet eine Abtrennung, Abschließung ... ... b) sehr häufig zur Umschreibung des partitiven Genetivs, ut partem aliquam de istius impudentia reticere possim, Cic.: aliquis de dis, Ov.: de duobus honestis utrum honestius ...
Hand , I) eig. u. bildl.: manus (ebenso allgemein ... ... ., alqā re (eng verkettet sein, z.B. implicata inscientia impudentiā est); concordare (übereinstimmen, z.B. prosperitas utilitasque consultorum non ubique concordant ...
armo , āvi, ātum, āre (arma), ausrüsten, rüsten, ... ... Cic. – cogitavit, quibus rebus accusatorem armaret, Cic.: se eloquentiā, Cic.: se impudentiā alcis, Nep.: quā (arte) semper armatus, Tac. – alqm ad omnia ...
eigen , I) zu unserm Wesen gehörig oder aus unserm ausschließlichen Wirken hervorgehend: proprius. – Gew. aber wird es durch die possessiven ... ... abweichend etc.: singularis (als einzig in seiner Art dastehend, z.B. impudentia). – mirus (auffallend, seltsam).
frech , procax (sehr begehrlich, zudringlich im Fordern u. Reden ... ... procaciter; proterve; impudenter; inverecunde; licenter – Frechheit , procacitas protervitas contumacia. impudentia. audacia. – libīdo (freche Willkür). – licentia (Zügellosigkeit, ...
per-sto , stitī, stātūrus, āre, fest stehen, -stehen ... ... .: in incepto, Liv. u. Ov.: in pertinacia, Liv.: in eadem impudentia, Liv.: in causa damni sui, Ov.: unpers., ut ...
2. eben , Adv., I) genau: diligenter, ... ... nicht minder). – ebensogroß , aeque magnus; idem (z.B. eadem impudentia). ebensoviel , tantundem (... als , quantum; der Beschaffenheit nach ...
audācia , ae, f. (audax), die Kühnheit, ... ... audaciam! Plaut.: summae homo audaciae, Caes.: tantā audaciā affectus, Ter.: audaciā et impudentiā fretus, Cic.: stolidā audaciā ferox, Curt.: stultorum et improborum temeritas et audacia ...
at-tribuo (ad-tribuo), buī, būtum, ere, zuerteilen, ... ... factum existimas, Caesari attribues; si familiarius, utrique nostrum, Cic.: tanta fuit Verris impudentia, ut aliis causam calamitatis attribueret, quae omnis propter avaritiam ipsius accidisset, Cic.: ...
2. suffundo , fūdī, fūsum, ere (sub u. fundo ... ... überziehen, suffunditur ora (im Gesicht) rubore, Ov.: in ore impudentia multo rubore suffusa, Plin. pan.: vultum rubore suff., rot werden, ...
modestia , ae, f. (modestus), I) das Wesen u. ... ... Sittlichkeit, das anspruchslose-, bescheidene (gesittete) Benehmen (Ggstz. impudentia), namentl. im polit. Sinne = die aufrichtige und redliche Gesinnung ...
ex-supero (exupero), āvī, ātum, āre, I) intr.: ... ... exsuperans meas, Ov. – b) der Eigenschaft nach übertreffen, alqm impudentiā, Enn. fr. scen. 222: omnes Tarquinios superbiā, Liv.: alcis laudes ...
turpitūdo , inis, f. (turpis), die Häßlichkeit, häßliche ... ... . Katilina, Ps. Sall.: generis, Quint.: pristinae vitae, Gell.: turpitudo et impudentia, eine gemeine u. unverschämte Denkart, Suet. – existimatio, dedecus, infamia ...
im-pudīcus , a, um (in u. pudicus), I) ... ... . Priap.: imp. morbus, Vitr. – übtr., P. Clodii imp. impudentia, Cic.: Plur. subst., omnes impuri impudicique, Cic.: molles et impudici ...
Buchempfehlung
Die beiden »Freiherren von Gemperlein« machen reichlich komplizierte Pläne, in den Stand der Ehe zu treten und verlieben sich schließlich beide in dieselbe Frau, die zu allem Überfluss auch noch verheiratet ist. Die 1875 erschienene Künstlernovelle »Ein Spätgeborener« ist der erste Prosatext mit dem die Autorin jedenfalls eine gewisse Öffentlichkeit erreicht.
78 Seiten, 5.80 Euro