incitātio , ōnis, f. (incito), das Antreiben, Anregen, I) aktiv (übtr.) = das Erregen, Anfeuern, die Aufregung, animi iudicis, Cic. de or. 2, 183: languentis populi, Cic. de or ...
Affekt , animi motus, commotio, permotio (Gemütsbewegung). – animi concitatio, perturbatio (heftige Gemütsbew., Gemütsverstimmung). – vis. vis atque incitatio. impetus. cursus incitatior, Ggstz. moderata ingressio (A. in der ...
Antrieb , I) die Handlung des Antreibens: impulsus. impulsio (das Antreiben). – incitatio (das Anregen). – auctoritas (die Förderung eines Entschlusses etc., der fördernde Einfluß jmds., z. B. doctoris). – äußerer A., pulsusexternus: auf jmds ...
Anregung , die, I) Aufregung etc.: incitatio. concitatio (das Antreiben). – animi impetus u. bl. impetus (innerer Drang). – animi motus (innere Bewegung). – auf deine A., te impulsore; te suasore et impulsore: in Anregung ...
moderātio , ōnis, f. (moderor), das Mäßigen, ... ... In-Schranken-Halten, A) eig.: eiusdem (oratoris) est languentis populi incitatio et effrenati moderatio, Cic.: cupiditatum, Cornif. rhet. – insbes. = ...
Spannkraft , contentio (Anstrengung). – incitatio (Ansporn). – impetus (Anlauf).
Begeisterung , inflammatio animi (Entflammung des Gemüts). – inflatus od. instinctus divinus. instinctus inflatusque od. afflatusque divinus. divina mentis incitatio et permotio. mentis incitatio et motus. inflammatio animi et quidam afflatus quasi furoris (Eingebung eines Gottes, ...
Schnelligkeit , celeritas. – velocitas (Flüchtigkeit). – pernicitas (Flinkheit). – agilitas (Beweglichkeit, Behendigkeit). – incitatio (heftige Bewegung). – zu große Sch. (Eile), festinatio. – reißende Sch. eines Flusses, rapiditas fluminis: mit unbeschreiblicher Sch ...
Feuer , I) eig.: ignis (jedes F., als Element, ... ... animi od. mentis). – natürliches F. und Munterkeit, quaedam animi incitatio atque alacritas naturaliter innata: F. in der Rede zeigen, acrem esse ...
Trieb , I) in Pflanzen: a) das Treiben: motus. ... ... z.B. historiae). – cupiditas (die Begierde nach etwas übh.). – incitatio mentis (der innere Antrieb). – sensus (das innere Gefühl, z. ...
anreizen , instigare (anreizen, anhetzen). – acuere. exacuere ... ... alci adhibere od. admovere (anspornen). – Anreizen , instigatio. irritatio. incitatio. concitatio (alle von der Handlung; s. »anreizen« die VV.). – ...
antreiben , I) v. tr. impellere. – incitare. concitare ... ... – appelli ad locum (landen, von Schiffen). – Antreiben , das, incitatio; stimulatio. – zu einer Leistung, exactio mit Genet. der Leistung. ...
ereifern, sich , animo incitari (geistig aufgeregt werden). – ... ... alqd od. mit folg. Akk. u. Infin. – Ereiferung , animi incitatio (geistige Aufregung). – ira (Zorn). – iracundia (heftige E ...