in-concinnus , a, um, ungefügig, ungereimt, ungeschickt, ... ... u. Gewandtheit, Hor. ep. 1, 17, 29: qui in aliquo genere inconcinnus et multus est, ungereimt (gegen den Austand) verfährt, Cic. de ...
inconcinnē , Adv. (inconcinnus), ohne Geschick, ungereimt, Apul. met. 10, 9.
inconcinnitās , ātis, f. (inconcinnus), der Mangel an Harmonie, Apul. de dogm. Plat. 2, 4.
inconcinniter , Adv. (inconcinnus), ohne Geschick, non inc., Gell. 10, 17, 2.
plump , I) eig.: informis (unförmlich, ungestaltet). – ... ... ). – rudis (roh, ungebi idet). – inscitus (ungeschickt). – inconcinnus (unmanierlich, den Anstand verletzend). – inconditus (nicht gehörig eingerichtet, z ...
multus , a, um, Compar. plūs , plūris (subst.), ... ... Verhalten, aufdringlich, lästig, qui in aliquo genere (Beziehung) aut inconcinnus aut multus est, Cic.: nimius est, multus est, er geht zu ...