incrēdibiliter , Adv. (incredibilis), unglaublich, außerordentlich, delectari, Cic.: pertimescere, Cic. – Compar., alqd utilius quam incredibilius putare credendum, Augustin. epist. 1, 3.
dē-lecto , āvī, ātum, āre (Intens. v. delicio ... ... genus dicendi) non solum delectat, sed etiam sine satietate delectat, Cic.: litterae eius incredibiliter me delectarunt, Cic. – Pamphilam arcesse, ut delectet hic nos, Ter.: ...
namenlos , I) eig.: nomine vacans. sine nomine (der keinen Namen hat). – sine nomine od. sine auctore (ohne Gewährsmann, ohne Angabe des ... ... – infinitus (unendlich). – incredibilis (unglaublich). – Adv .infinite; incredibiliter.
unglaublich , incredibilis (kaum zu glauben, dah. u. zwar ... ... (zu erzählen); a fide abhorret (es ist unglaubhaft). – Adv . incredibiliter; incredibilem od. mirum in modum; incredibile quantum; supra quam cuique credibile ...
außerordentlich , extraordinarius (was wider die bestehende Ordnung u. gesetzliche ... ... . – praeter morem od. consuetudinem (gegen Sitte od. Gewohnheit). – incredibiliter (unglaublich). – mire. mirifice. mirum in modum (auf bewundernswerte Weise ...
unaussprechbar, -sprechlich , qui, quae, quod nostro ore concipi nequit ... ... , dolor). – Adv . supra quam enarrari potest (unbeschreiblich) – incredibiliter (unglaublich). – intoleranter (unerträglich, z.B. dolere).