in-dispositus , a, um, I) unordentlich, apud Vitellium omnia indisposita, war alles in Unordnung, Tac. hist. 2, 68. – II) unvorbereitet, v. Pers., me valde indispositum invenit (epistula), Augustin. epist. 69 in. ...
indispositē , Adv. (indispositus), unordentlich, regellos, Sen. ep. 124, 19.
Chaos , chaos (χάος). – rein lat. ... ... – chaotisch , inordinatus; inordinatus et turbidus; indigestus; verb. perturbatus et indispositus. – Adv. perturbate et indisposite.