in-expūgnābilis , e, unbezwinglich, uneinnehmbar, unüberwindlich, I) ... ... a) im engern Sinne: murus, Sen.: urbs munitionibus et naturali situ inexpugnabilis, Liv.: inexpugnabilis terrestri ac maritimo situ urbs (v. Syrakus), Liv.: ibi alto et ...
erstürmbar , expugnabilis (Ggstz. inexpugnabilis, nicht e.).
Schlafsucht , inexpugnabilis paene dormiendi necessitas. – als Krankheit, s. Lethargie. – von Sch. befallen werden, urgeri somno ultra debitum. – schlafsüchtig , somniculosus.
uneroberbär , inexpugnabilis.
unangreifbar , inexpugnabilis (uneroberbär). – *intactusab armis (den Waffen unantastbar).
uneinnehmbar , inexpugnabilis.
unüberwindlich , invictus (unbesiegbar, von Pers.). – inexpugnabilis (unerstürmbar, von Orten). – qui, quae, quod superari non potest (bildl., unübersteiglich, z.B. impedimenta).
undurchdringlich , impenetrabilis, für etwas, alci rei (z.B ... ... für etwas, alci rei (unzugänglich, z.B. ignibus). – inexplicabilis. inexpugnabilis (unpassierbar, z.B. via). – spissus (dicht, z.B. ...
unbezwingbar, -zwinglich, indomitus (unbezähmbar). – invictus (unbesiegbar; beide von leb. Wesen). – inexpugnabilis (unbestürmbar, von Orten). – unbezwungen , invictus.
ē-vagor , ātus sum, ārī, I) intr. ausschweifen, ... ... Gewässern, weithin übertreten, Nilus evagari incipit, Plin.: moles evaganti Nilo inexpugnabilis, Plin.: Nili aquae evagatae stagnant, Plin. – b) insbes., als ...