... inf. iuvenis, Petron.: vir acer nec infacundus, Liv.: princeps neque infacundus neque indoctus, Suet.: vir inopi linguā et infacundus, kein Zungenheld u. gewandter Redner, Gell.: ne infacundus quidem adversus (gegenüber) nimiam eloquentiam collegae, Liv. – Compar ...
īnfācundia , ae, f. (infacundus), die Ungeläufigkeit in der Sprache, der Mangel an Leichtigkeit des Ausdrucks, Gell. 11, 16, 9.
unberedsam, unberedt , infacundus (ohne natürliche Redefertigkeit). – indisertus (wortarm).