... .: si is, cui omnis ex studiis gratia, inhabilis studiis fuerit, Plin. ep.: m. ad u. Akk., multitudo inhabilis ad consensum, Liv.: inh. ad imperium, Vopisc.: m. ad u. Gerund., inhabilis ad parendum, Tac. hist. 2, 87: ...
ungelenk , inhabilis. – ungelesen lassen , non legere. – ungeliebt , minus carus.
handlich , habilis (Ggstz. inhabilis).
untauglich , inutilis, absol. od. zu etwas, alci rei ... ... non idoneus, absol. od. zu etw., ad alqd (ungeeignet). – inhabilis, absol. od. zu etw., alci rei od. ad alqd ...
unbeholfen , inhabilis (unlenksam, v. Dingen, z.B. Körper, Schiff). – immobilis (unbeweglich, z.B. phalanx). – vastus (plump, v. leb. Wesen und Dingen, z.B. belua, corpus). – corpore vasto (von plumpem ...
unhandlich , inhabilis.
ungeschickt , inhabilis, zu etwas, alci rei (eig. ungelenk; daher untauglich, unfähig, z.B. bos labori non inhabilis). – inconditus (nicht geh örig zusammengestellt, z.B. Worte, Verse, ...
Unbeholfenheit , inhabilis moles corporis vasti (die unlenksame Masse des plumpen Körpers eines lebenden Wesens). – rusticitas (Unbeholfenheit im Benehmen). – inertia (Untauglichkeit zu Geschäften). – gravitas linguae (Unbeholfenheit in der Sprache, Rede). – duritas (Härte, z ...
dēbilito , āvī, ātum, āre (debilis), geschwächt-, gelähmt-, ... ... Cic. – m. ut u. Konj., qui filium debilitavit, ut inhabilis militiae sit, ICt. – Gew. im Passiv, bes. im Partiz. ...
Dienstmann , s. Diener. – Dienstpferd , des Soldaten, equus ... ... ad munus inutilis (zu einem Amte untüchtig). – ad arma inutilis. militiae inhabilis (v. Soldaten; im Zshg. auch bl. milites inutiles); ...
schwerfällig , gravis (schwer u. deshalb langsam, z.B. ... ... paene immobilis (langsam u. fast unbeweglich, z.B. Tier). – inhabilis (schwer zu lenken, zu behandeln, z.B. Schiff). – vasti ...