in-ōrdinātus , a, um, nicht geordnet, v. Soldaten = nicht in Reih und Glied stehend od. marschierend (dagegen incompositus = nicht in wohlgeordneten, d.i. geschlossenen Abteilungen), dispersi, inordinati exibant, Liv.: ...
inōrdināte , Adv. (inordinatus) = ἀτάκτως (Gloss.), unordentlich, der Ordnung zuwider, agere, Cels. 4, 32 (25): redire, Cels. 3, 3: ambulare, Vulg. 2. Thess. 3, 6; außerdem Ps. Cypr. sing. cler. ...
... gehörig zusammengestellt, z.B. agmen: u. oratio). – inordinatus (nicht in Reih' u. Glied gestellt od. stehend, z.B ... ... , z.B. turba). – ganz ung. (in gänzlicher Unordnung), inordinatus atque incompositus. – Adv . sine ordine; incomposite.
inōrdinātim , Adv. (inordinatus), unordentlich, ohne Ordnung, incedere, Amm. 19, 7, 3.
Chaos , chaos (χάος). – rein lat. ... ... hic maxima in turba maximaque in confusione rerum omnium vivimus. – chaotisch , inordinatus; inordinatus et turbidus; indigestus; verb. perturbatus et indispositus. – Adv. ...
pulsus , ūs, m. (pello), das Stoßen, Stampfen ... ... pulsus parvus, celerrimus, durus, ibid.: pulsus inaequalis, post aliquot saltus ordinatus aut inordinatus et pro aetate aut natura maior aut tardior, ibid. 2, 2, 11 ...
Ordnung , I) das Ordnen, s. Anordnung no . ... ... marschieren, iter facere, von Soldaten): ohne alle O., sine ordine ullo; inordinatus atque incompositus (nicht in Reih' u. Glied u. nicht in gehörigen ...
gänzlich , muß als Adjektiv durch verschiedene, dem Zusammenhang angemessene Wendungen wiedergegeben ... ... – od. durch Verbindung zweier Synonyme, z.B. ing. Unordnung, inordinatus atque incompositus: g. schlagen, fundere et fugare, fundere fugareque.
in-compositus , a, um, I) nicht zusammengesetzt = einfach ... ... geschlossenen Abteilungen stehend od. marschierend (oft verb. m. inordinatus, w. s.), agmen, Liv.: ebenso hostes, Liv.: incompositi ...