3. īnstrātus , Abl. ū, m. (insterno), die Sattelung = das Sattelzeug, equus regio instratu ornatus, Plin. 8, 154.
1. īnstrātus , a, um (in u. sterno), unbedeckt, unbestreut, cubile, Verg. georg. 3, 230.
2. īnstrātus , a, um, Partic. v. insterno, w. s.
... Plin.: instrati ostro alipedes, Verg.: equus tuus speciosius instratus erit (prächtiger gesattelt), quam uxor vestita? ... ... .: equi pulvillis instrati, Fronto: inst. delicate arceram, Gell.: torus modice instratus, ein nur mit wenigen Decken bedecktes Lager, Suet.: instratus pellibus lectulus, Capit.: instrata cubilia fronde, Lucr. – Partic. subst ...
speciōsē , Adv. (speciosus), schön, glänzend, prächtig, voll ... ... mit Anstand, sp. vehi, Plin.: sp. dictum, Quint.: speciosius instratus equus quam uxor vestita, Liv.: hasta speciosissime (mit sehr viel Anstand) ...
Reitgerte , virga, quā ad regendum equum utor; virga, quā equus regitur. – Reitgurt , cingula. – Reitknecht , agāso. – Reitkunst ... ... und Reitdecke). – ornatus (Schmuck des Pferdes, z.B. equus regio instratus ornatu).