in-violābilis , e, unverletzlich, a) absol., v ... ... m. Dat. für wen (= von wem )? materia inviolabilis flammis, Sen.: velut inviolabile telis servabant sacrumque caput, Sil.
feuerfest , ignibus impervius (vom Feuer nicht zu durchdringen, z. ... ... – ignibus incorruptus (vom Feuernicht zerstörbar, z.B. Wände). – flammis inviolabilis (für die Flammen unverletzlich, z.B. materies). – minime ignem sentiens ...
schußfest , tutus ad omnes ictus. – inviolabilis (unverletzlich). – sich sch. machen, se tutum reddere ad omnes ictus.
violābilis , e (violo), verletzlich, verletzbar (Ggstz. inviolabilis), d.i. a) was verletzt werden kann, leicht verletzt wird, cor, Ov. her. 15, 79. – b) was verletzt werden darf, numen, Verg ...
inviolābiliter , Adv. (inviolabilis), unverletzlich, unumstößlich, Augustin. serm. 117, 6 u.a. Boëth. de consol. 3, 10. p. 59, 13 Obb.
unverletzbar, -lich , inviolabilis. inviolatus. – sanctus. sacrosanctus (heilig, hochheilig, dah. unantastbar). – Unverletzlichkeit , sanctitas.
unverbrennbar, unverbrennlich , invictus ignibus (vom Feuer unbesiegbar). – igni inviolabilis od. inviolatus (vom Feuer nicht verletzbar). – unv. sein, ignibus non absumi; igni resistere.
fest , I) nicht wankend, feststehend, dauernd: firmus (was ... ... – tutus ad omnes ictus (gesichert gegen alle Hiebe u. Stiche). – inviolabilis (unverletzlich). – fest gegen Gift, tutus adversus venenorum pericula (z. ...
im-mōtus , a, um (in u. moveo), ... ... mens immota manet, Verg.: felicis animi immota tranquillitas, Sen.: constantia libera est, inviolabilis, inconcussa, immota, Sen.: si mihi non animo fixum immotumque sederet (der ...