iūge , Adv. (iugis), in einem fort, Prud. perist. 10, 472.
iūgis , e (iungo), I) passiv = zusammengefügt, -gespannt, a) eig. = das, was zusammengespannt ist, iuge auspicium, ein »vereintes Auspizium«, wenn die Stiere bei einer mit Auspizien unternommenen ...
biennālis , e (biennium), zweijährig, pensio, Cod. Theod. 11, 20, 4. § 1: culpa, ibid. 12 ... ... , Cod. Iust. 5, 37, 27; 12, 7, 2: intra biennale iuge tempus, ibid. 4, 29, 22.
paveo , pāvī, ēre (vgl. πτοϝέω scheue), vor ... ... nec pavet hic populus pro libertate subire, Lucan. 3, 349: sumere ne lector iuge paveret opus, Rut. Nam. 2, 4: verb. paveo et formido ...