luēs , is, f. (v. luo), I) ... ... Cic. de harusp. resp. 24: illa horrida lues, dira illa lues, v. Hannibal, Sil. 10, ... ... Übel, Unglück, Verderben, Schlag, lues asperrima in Sardianos, v. Erdbeben, Tac.: belli immensa ...
Lua , ae, f. (lues), eine Göttin, der man die erbeuteten Waffen weihte, indem man sie verbrannte, Varro LL. 8, 36. Liv. 8, 1, 6; 45, 33, 2. Gell. 13, 22. § 2. Vgl. Wissowa ...
Pest , I) eig.: pestilentia (als epidemische Seuche). – lues (als unreiner Krankheitsstoff). – morbus pernicialis oder perniciosissimus (als tödliche Krankheit). – morbus insanabilis (als unheilbare Krankheit). – die P. bricht in der Stadt aus, pestilentia ...
luis , s. luēs.
Seuche , lues (vgl. »Pest«). – verheerende Seuchen, morbi perniciales; morbi perniciosissimi.
deificus , a, um (deus u. facio), I) ... ... , a) von Gott gemacht, -geschickt, -inspiriert, heilig, lues deifica, die fallende Sucht, Epilepsie (als Übersetzung von ἡ ἱερὰ νόσος), ...
pandēmus (πάνδημος), das ganze Volk betreffend, allgemein, lues, Amm. 19, 4, 7.
lētābilis , e (leto), tödlich, lues, Amm. 19, 4, 7.
λῡμα , τό (mit λύω u. λούω zshgd, vgl. lues ), die Besudelung, Verunreinigung, der Schmutz, ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς – λύματα πάντα κάϑηρεν , Il . 14, 171; auch der abgewaschene Schmutz, den man wegwirft ...
venio , vēnī, ventum, venīre (βαίνω ... ... sibi duobus proeliis venerant, Sall.: scis mihi multa venire mala, Prop.: venit arboribus lues, Verg. – 6) = provenire, vonstatten gehen, Erfolg haben, ...
ir-rēpo , rēpsi, rēptum, ere (in u. repo), ... ... , Cic.: in testamenta locupletium, eingeschmuggelt werden, Cic.: irrepsit haec lues in Italiam, Plin.: m. Dat., dolor irrepit paulatim requiescenti animo, ...
ef-ficio (ec-ficio), fēcī, fectum, ere (ex u ... ... quodam fortuito, Cic.: m. folg. Acc. u. Infin., quae (lues) efficit in aridioribus locis agentes caloribus crebris interpellari, Amm. 19, 4, ...
tābidus , a, um (tabes), I) allmählich schmelzend, a) eig., schwindend, verwesend, nix, Liv ... ... 50. – II) aktiv = nach und nach aufzehrend, auszehrend, lues, Verg.:vetustas, Ov.: venenum, Tac.
Krankheit , morbus. – aegrotatio (das Kranksein als Zustand, das ... ... . des Krankseins an die Hand geben muß). – eine ansteckende K., contagio; lues (die Seuche als unreiner Krankheitsstoff): eine epidemische K, pestilentia: eine ...
verderben , I) v. intr . corrumpi (z.B. ... ... (fehlerhaft machen, z.B. creberrimo frigidae aquae usu intestina: u. lues vitiaverat auras). – perdere (ruinieren, z.B. oculos assiduis lucubrationibus ...
incentīvus , a, um (incino), I) anstimmend, tibia ... ... . 7. § 237. – II) übtr., anregend, reizend, lues, Prud. ham. 250. – subst., incentīvum, ī, n., ...