2. Mēlos , ī, f. (Μηλο ... ... 955;ιος), melisch, von Melos, Cic. – b) Mēlinus , a, um, melinisch, von der Insel Melos, alumen, Plin. 35, 188. Scrib. Larg. 226 ...
1. melos , n. (μέλος), ... ... , Lied, Weise, Tragic. vett., Hor. u.a.: melos omne cantilenarum suavium, Augustin. ... ... Akk. melum, Pacuv. tr. 312: Akk. Plur., acres melos, Acc. tr. 238: quosdam melos, Varro bei Non. 213, 17.
μέλος , τό , 1) das Glied des Leibes ... ... μέλος γοερόν , Trauergesang, Eur. Hec . 84; μέλος εἰς Τροίαν ἰαχήσω , Troad . 515; ὑμεῖς δὲ ταῖς Μούσαις τι μέλος ὑπᾴσατε , Ar. Ran . 873; Plat . ...
melē , Plur. von melos, w. s.
2. per-ēdo , ere, herausgeben, melos, Vet. poëta in Sidon. epist. 9, 14, 4.
2. mūsaeus , a, um (Musa), dichterisch, musikalisch, melos, Enn.: lepos, mele, Lucr.: vates, Apul.
2. Mēlīnus , a, um, s. 2. Mēlos.
Diagorās , ae, m. (Διαγόρας), I) ein Dichter u. Philosoph aus Melos (Melius), mit dem Beinamen Ἄθεος Zeitgenosse des Pindar u. Simonides, Cic. de nat. deor. 1, 2. Lact. ...
raucēsco , ere (raucus), heiser werden, ne raucescas, Plin. Val. 1, 2: Sallustianae Semproniae melos cantandi raucescit, Fulg. myth. 1. praef. p. 23 M.: quomodo raucescit vox (gallinae ovis incubiturae), Augustin. in psalm. 58. serm. ...
organicus , a, um (ὀργανικ ... ... telarum administratio, Vitr. 10, 1, 5. – 2) musikalisch, melos, Cato fr.: modus, Chalcid.: saltus Heliconis, Lucr. – subst., ...
suāvisonus , a, um (suavis u. sono), lieblich tönend, -klingend, echo, Acc. tr. 572: melos, Naev. tr. 25.
ἱμαῖος , zum Wasserschöpfen gehörig; sc . μέλος, τό , Brunnenschöpferlied, Callim. frg . bei Schol. Ar. Ran . 1297, τὸ ᾆσμα, ὃ ᾄδουσιν οἱ ἀντληταὶ ἱμαῖον ; Suid .; bei Ath . XIV, 619 b wird ἱμαῖος ᾠδὴ ...
νόμιος , auch 2 Endgn, zur Weide gehörig, den Hirten betreffend; μέλος , Hirtenlied, Ap. Rh . 1, 577; ᾠδή , Ath . XIV, 619 b; νόμιοι σκύλακες , Paul. Sil . 44 (VI, 168); – ϑεός ...
γοερός (γόος) , 1) klagend, jammernd; ... ... ἱεῖσα γοερόν Eur. Hel . 188; δάκρυα Phoen . 1567; μέλος Hec . 84; auch Sp . Prof., γοερὸν φϑέγγεσϑαι Luc. ...
σκόλιον , τό , eigtl. neutr . von σκολιός , verstehe μέλος od. ᾆσμα , ein Tischlied , ein Rundgesang, der bei Gastmählern und Gelagen von den Gästen selbst wechselnd zur Lyra gesungen ward; als Erfinder nennen die Alten den Terpandros, ...
φωνήεις , ήεσσα, ῆεν , dor. φωνάεις , w. m ... ... , tönend, redend, mit Sprache begabt; Pind. I . 3, 58; μέλος Ol . 9, 2; φωνᾶντα βέλη 2, 93; übh. ...
ἐξ-όδιος , zum Ausgange gehörig, μέλος, ὃ ἐξιόντες ᾖδον , welches der abtretende Chor sang, Poll . 4, 108; νόμοι Cratin . bei Suid .; vgl. bes. Eust. ll . 239, 20; ῥήματα ...
Buchempfehlung
Die Fledermaus ist eine berühmtesten Operetten von Johann Strauß, sie wird regelmäßig an großen internationalen Opernhäusern inszeniert. Der eingängig ironische Ton des Librettos von Carl Haffner hat großen Anteil an dem bis heute währenden Erfolg.
74 Seiten, 4.80 Euro
Buchempfehlung
Romantik! Das ist auch – aber eben nicht nur – eine Epoche. Wenn wir heute etwas romantisch finden oder nennen, schwingt darin die Sehnsucht und die Leidenschaft der jungen Autoren, die seit dem Ausklang des 18. Jahrhundert ihre Gefühlswelt gegen die von der Aufklärung geforderte Vernunft verteidigt haben. So sind vor 200 Jahren wundervolle Erzählungen entstanden. Sie handeln von der Suche nach einer verlorengegangenen Welt des Wunderbaren, sind melancholisch oder mythisch oder märchenhaft, jedenfalls aber romantisch - damals wie heute. Michael Holzinger hat für den zweiten Band eine weitere Sammlung von zehn romantischen Meistererzählungen zusammengestellt.
428 Seiten, 16.80 Euro