mēnsor , Nbf. mēsor (messor), ōris, m. ... ... in Gromat. vet. 251, 15: mensor frumentarius, Paul. dig. 27, 1, 26. – II) insbes ... ... Nbf. messor, Corp. inscr. Lat. 6, 3304: bes. mensor machinarius, ein Feldmesser, ...
mēsor , ōris, m., s. mēnsor.
2. messor , ōris, m., s. mēnsor.
mētītor , ōris, m. (metior) = mensor, der Messer, Frontin. aqu. 79.
agrārius , a, um (ager), zu den Äckern-, Feldern ... ... im allg.: via, Feldweg (als Privatweg, Ggstz. via publica), ICt.: mensor, Feldmesser, Gromat. vet.: operarius, Vulg.: parentes, die auf dem ...
Vermesser , mensor. – Ist es – Feldmesser, s. d.
1. Messer , der, mensor; vgl. »Feldmesser«.
Feldmessen , das, agrorum mensura. – Feldmesser , mensor (übh.). – agri mensor (Landmesser). – decempedator (der ein Stück Land mit der Meßrute abmißt). – finitor (der die Grenzen anweist und bestimmt, z.B. bei ...
māchinārius , a, um (machina), zur Maschine gehörig, ... ... Hilfe einer Maschine herumgedreht wird, Apul.: asinus, dieser Esel selbst, ICt.: mensor, der Feldmesser, ICt. u. Corp. inscr. Lat. 6, ...
Meßkünstler , mensor; vgl. »Feldmesser«.
thalassometra , ae, m. (θάλασσα u. μετρέω), der Meerausmesser (Ggstz. geometra), Ambros. hexaëm. 5, 10, 26 (rein lat. maris mensor, Hor. carm. 1, 28, 1).
Arabes , bum, Akk. bes u. gew. (griech.) ... ... Arabs , abis, arabisch, pastor, Prop. 3, 13, 8: mensor, Mart. 3, 65, 5. – 2) Arabia , ae, f ...
ausmessen , I) durch Messen die Größe von etw. zu erfahren ... ... B. frumentum). – divendere. distrahere (ausverkaufen übh.). – Ansmesser , mensor. – decempedator (mit der Meßrute). – finitor (Au. der Grenzen ...
frūmentārius , a, um (frumentum), I) das Getreide ... ... u. Caes.: cicada, im Getreide befindlich, Plin.: lex, Cic.: mensor, ICt.: negotiator, Plin. – B) subst., 1) frūmentārius, iī, ...