mināx , ācis (1. minor), I) ragend, überragend, scopulus, Verg. Aen. 8, 668. – II) übtr.: 1) drohend, voll Drohungen, trotzig, homo, Cic.: reges, Hor.: litterae, Cic.: epistula, Suet.: verba ...
drohend , minax (eig., v. Pers. u. v. Lebl., z.B. oculi, vox [Stimme], sermones). – minitabundus (sich in Drohungen ergehend, eig., v. Pers.). – minanti similis (einem Drohenden ähnlich, in drohender Stellung, ...
trotzig , confidens (keck, unverschämt). – ferox (vonunbändiger ... ... ., in alqm od. [gegen jmds. Befehle] adversus alcis imperia). – minax (drohend). – eine t. Antwort geben, ferociter respondere. – ...
arrogāns , antis, PAdi. m. Compar. u. Superl ... ... sich Fremdes aneignend = anmaßend, anspruchsvoll, dünkelhaft, rücksichtslos, Indutiomarus iste minax atque arrogans, Cic.: si (veterani) essent arrogantes, non possem ferre fastidium, ...
mināciae , ārum, f. (minax), Drohungen, im scherzh. Wortspiel bei Plaut. truc. 948 (Plaut. mil. 374 u. rud. 795 von Ritschl [opusc. 2, 650] verworfen, von Haupt [opusc. 2, 110] ...
Drohblick , oculi minaces. – Drohbrief , litterae minaces. epistula minax (im allg.). – litterae atroces od. atrocissimae (ein gefahrdrohender Brief, z.B. Brandbrief). – einen D. an jmd. richten, schicken, minari alci in litteris: ...
mināciter , Adv. (minax), drohend, mit Drohungen, potius leniter quam minaciter, Plaut. Stich. 79 G.: adversarios terrere, Cic.: quaerere, Plin. ep.: efflagitare, Suet.: is, a quo insolenter quid aut minaciter dictum sit, Quint. – num putatis ...
inter-vireo , ēre, dazwischen hervorgrünen, m. Dat ... ... discretis interviret umida nimbis, Claud. rapt. Pros. 2, 100: laetisque (anguis) minax interviret herbis, Stat. Theb. 4, 98: absol., grünlich dazwischen ...
immurmurātio (inmurm.), ōnis, f., das Murren, beluarum minax, Ennod. opusc. IIII. vita B. Antoni p. 390, 25 Hartel.
verto (archaist. vorto), vertī (vortī), versum (vorsum), ... ... Prop.: u. so capillum, Tertull.: furentium certa indicia sunt audax et minax vultus... color versus, veränderte, wechselnde Gesichtfsarbe (= Sich-Verfärben), Sen. ...
1. re-ligo , āvī, ātum, āre, I) zurückbinden ... ... . VI. cons. Hon. 472. – II) losbinden, ait haec minax Cybebe religatque iuga manu, Catull. 63, 84: funem in Cretam, poet ...
2. status , ūs, m. (sto), das Stehen ... ... die eines Künstlers, Ov. – 2) insbes., die Stellung, minax, Hor.: citharoedicus, Apul.: illo statu sibi statuam fieri voluit... ex quo ...
zornig , iratus, auf jmd., alci (erzürnt, v. ... ... inflammatus (von Zorn entbrannt, in hohem Grade erzürnt, v. Pers.). – minax. trux (drohend, wild, v. Mienen, Augen oder Blick). – ...
murmur , uris, n., das Murmeln, Gemurmel, Brummen, ... ... tubicen fera murmura conde, Prop.: m. inflati buxi (Flöte), Ov.: minax m. cornuum, Hor. – murmura aurium, das Brausen in den Ohren, ...
Iuppiter (bessere Schreibart als Iūpiter), Genet. Iovis, m ... ... Iove, Auct. Aetnae: malus, Ov.: metuendus, i.e. pluvius, Verg.: minax, Claud. – / Ungew. Genet. Sing. Iuppiteris u. Iuppitris ...
bedrohen , I) mit etwas drohen, s. drohen. – von ... ... Dativ. – Bedrohen , das, s. Bedrohung, die. – bedrohlich , minax. – Adv. minaciter. – Bedrohung , die, minatio, ...