occaeco , āvī, ātum, āre (ob u. caeco), I) blind machen, blenden, a) eig.: α) für immer: oculos, Cels.: quidam subito occaecati sunt, sind erblindet, Cels. – β) auf einige Zeit, ...
occaecātio , ōnis, f. (occaeco), die Bedeckung, Seren. b. Non. 61, 31.