1. olor , ōris, n. (vgl. ελώριος, Wasservogel), der Schwan (rein lat. für das griech. cycnus [κύκνος], s. Isid. orig. 12, 7, 18 u. 19), Plin. ...
2. olor , oris, m. (= odor), der Geruch, Varro LL. 6, 83. – / Apul. met. 1, 17 u. Arnob. 2, 59 falsche Lesart.
ὁλόῤ-ῥιζος , mit ganzer Wurzel, LXX.
ὁλοῤ-ῥιζεί , adv . zum Folgdn, LXX.
olōs , s. 1. olor.
cycnus u. cygnus , ī, m. (κύ ... ... durch sein Sterbelied berühmte, dem Apollo geheiligte Schwan (rein lat. olor, w. vgl.), Cic. Tusc. 1, 73. Lucr. 4, ...
Schwan , cygnus (κύκνος) od. rein lat. olor. – von Schwänen, Schwanen-, cygnēus (κύκνειος) od. rein lat. olorīnus. – Schwanengesang , -lied , ...
plūmeus , a, um (pluma), I) flaumig = mit Flaumfedern versehen, olor, Manil.: culcita, Varro fr. u. Cic.: torus, Ov.: fulcrum (Flaumbett), Amm.: aures, Plin. – II) übtr.: A) ...
olōrīnus , a, um (olor), von Schwänen, Schwan-, pinnae, Verg.: alae, Ov.: cantus, Sidon.
olōrifer , fera, ferum (olor u. fero), Schwäne tragend, Claud. epist. ad Seren. 12.
Singschwan , *olor canōrus.
con-cino , cinuī, centum, ere (cos. u. cano ... ... 2, 2. p. 100, 33 Sav.: sic ad vada Maeandri concinit albus olor, Ov. her. 7, 2, – b) v. Menschen, α ...