ōsor , ōris, m. (odi), der Hasser (vgl. ... ... osores et amatores quorundam hominum deos fingere, Apul. de deo Socr. 12: osor quoque nec amicus virtutum sit necesse est, Apul. de Plat. 2, 22 ...
amātor , ōris, m. (amo), der Liebhaber, ... ... etw. sehr eingenommen ist, a) einer Pers. (Ggstz. osor), favitorem me tibi, amicum, amatorem putes, Lucil. fr.: Alba, tuus ...
Weiberfeind , mulierum osor (im allg.). – a re uxoria abhorrens (dem Heiraten abgeneigt). – ein W. sein, mulieres odisse (die Weiber hassen); a re uxoria abhorrere (dem Heiraten abgeneigt sein); vgl. »Weiberhaß«.