percitus , s. percio.
... bewegt, aufgebracht, gereizt, Ter., Cic. u.a.: irā percitus, Plaut. u. Fronto. – b) leicht zu erregen, ... ... , heftig, ingenium, Liv. 21, 53, 8: corpore et linguā percitus, Sall. hist. fr. 2, 35 (45). – ...
ergrimmen , exardescere iracundiā ac stomacho; (irā) excandescere; irā flagrare coepisse; irā exacui; furenter irasci. – über etwas e., iracunde ... ... sein, irā flagrare: ergrimmt, plenus irae: ergrimmt gegen den Vater, percĭtus irā in patrem.
īnfortūnium , iī, n. (*infortunus von in u. ... ... filiorum infortuniis maximos dolores consequi, Firm. math. 8, 24: his turbinum infortuniis percitus, durch die (über das Heer) wie Ungewitter hereinbrechenden Unfälle, Amm. ...