perēmptōrius , a, um (peremptor), I) tötend, tödlich, Apul. met. 10, 11. Tert. de anim. 25. Ambros. de Cain et Abel 2, 10. § 35. Augustin. c. adv. leg. et proph. 2. § 6 ...
perēmptōriē , Adv. (peremptorius), entscheidend, unumstößlich, Claud. Mam. de stat. anim. 3, 1 u.a. Eccl.