Pharisäer , pharisaeus (Eccl.). – pharisäisch , durch den Genet. pharisacorum (Eccl.).
Pharisaeī , ōrum, m. (Φαρισαι ... ... .: Pharīsaei gemessen bei Iuvenc. 3, 221. – Dav.: A) Pharisaeus , a, um, pharisäisch, Tert. adv. Marc. 5, ...
īn-frūctuōsus , a, um, I) unfruchtbar, vitis, ... ... mit folg. Infin., bis in sabbato ieiunare in homine, qualis fuerat ille Pharisaeus, infructuosum est, Augustin. epist. 36, 7: tempora orationibus occupare nec inutile ...