physicus , a, um (φυσικό ... ... Naturkundiger, Physiker, Naturphilosoph, Democritus physicus, Varro r. r. 1, 1, 8: physicus, id est speculator venatorque naturae, Cic. de nat. deor. ... ... . mul. 2, 33 in. – / phȳsicus gemessen, Sidon. carm. 15, 101.
vēnātor , ōris, m. (venor), I) der Jäger ... ... bildl. der Jagdmacher auf etwas, Plaut. mil. 608: physicus id est speculator venatorque naturae, ein Aufspürer u. Nachspürer, Cic. de ...
2. physicē , Adv. (physicus), nach Art der Physiker, dicere, Cic. de div. 1, 126.
Physiker , physĭcus (φυσικός). – rein lat. studiosus rerum caelestium. – als Ph. glänzen, einen Ruf haben, in philosophiae naturalis studio florere.
philosophus , a, um (φιλόσοφος), philosophisch, I) adi.: sententia, Pacuv. tr. 338: physicus, Laber com. 72: scriptiones, Cic. Tusc. 5, 121 ed. Bait ...
physikalisch , physĭcus (φυσικός). – naturalis (natürlich, in der Natur begründet, z.B. ratio).
Naturforscher , physicus (φυσικός). – od. rein lat. speculator venatorque naturae. – od. inquisītor rerum naturae. – Naturforschung , *investigatio rerum naturae. – sich mit N. beschäftigen, studium collocare in rebus ...
Naturphilosoph , physicus (φυσικός, als Naturkundiger). – Empedokles war ein berühmter N., Empedocles in naturalis philosophiae studio floruit. – Naturphilosophie , physica, ōrum, n. pl . (φυσικά) od ...
Naturgottheiten , die, rerum naturae, qui di appellantur. – Naturkenner , physicus (φυσικός) od. rein lat. etwa *rerum naturae peritus.
is , ea, id (vom Demonstrativstamme i), I) ... ... als Korrelat. von qui, quae, quod, wie: is, qui physicus appellatur, Cic.: auch mit der ersten und zweiten Person, haec is ...
Dēmocritus , ī, m. (Δημόκρι ... ... . Hor. ep. 1, 12, 12. Arnob. 2, 9 sq.: Democritus physicus, Varro r. r. 1, 1, 8. – Dav. Dēmocritēus ...