pictus , a, um, PAdi. (v. pingo), I) ausgemalt, zierlich, von der Rede u. vom Redner, genus orationis, künstlich gruppiert, Cic. or. 96: Lysiā nihil potest esse pictius, Cic. Brut. 293. – ...
bunt , varius. varii coloris (verschiedene Farben zugleich zeigend, z. B. vestis). – variis coloribus pictus (mit verschiedenen Farben gemalt). – versicolor (seine Farbe ändernd, je nachdem man es gegen das Licht hält, schillernd: dann für mehrfarbig übh.). ...
modicē , Adv. (modicus), I) mäßig, 1) ... ... im mäßigen Schritt, Liv.: at modice (gestire) decet, Plaut.: m. pictus, nach verjüngtem Maßstabe, Vitr.: m. sitiens lagoena, poet. = ...
farbig , coloratus (gefärbt; insbes. »rötlich gefärbt, gebräunt«; dah. auch von den farbigen Orientalen, wie colorati Seres). – pictus (gemalt). – versicolor (von schillernden Farben).
īnfacētē (īnficētē), Adv. (infacetus), unfein, ohne Witz, witzlos, plump, abgeschmackt, haud infac., Vell. 2, ... ... Fronto laud. fum. et pulv. p. 212, 12 N. – Superl., pictus inficetissime Gallus, Plin. 35, 25.
pictilis , e (pictus), gestickt, balteus, Apul. met. 10, 18.
trīpictus , a, um (ter u. pictus), dreimal geschrieben, Prud. apoth. 381.
schmuckreich , ornatus (v. der Rede). – comptus. nitidus et comptus. pictus (von der Rede u. v. Redner). – Adv .ornate; compte.
Bild , I) eig.: imago. simulacrum (das Ebenbild, Abbild ... ... Tafel). – imago picta, übsol. od. alcis (alcis rei). alqs pictus. res picta (Gemälde als gemaltes Abbild jmds. od. einer Sache). – ...
pingo , pīnxī, pictum, ere (altind. piçati, schmückt, ziert, gestaltet, pécas, Form, Farbe, griech. ποικίλος, ... ... Cic.: Britanniam pingam coloribus tuis penicillo meo, Cic.: (Pompeius) omnibus a me pictus et politus artis coloribus, Cic.
crīmen , minis, n. (v. cerno = *crino, ... ... Ov.: concepta crimina, das verbrecherisch empfangene Kind, Ov.: tum paries nullo crimine pictus erat, war mit keiner Darstellung des Lasters bemalt, Prop.: impressā signat ...
Mosaik , opus museum od. musivum, gew. bl. ... ... einer Sache Bild von M. (Mosaikbild), durch musivo od. de musivo pictus, a, um: in M. abbilden, musivo od. de musivo ...
mūsēus , a, um (μουσειο ... ... , pictura est de museo, Treb. Poll. XXX tyr. 25, 4: pictus de musio, Spart. Pesc. 6, 8.
Gemälde , pictura (die Malerei selbst ohne Rücksicht des Materials, ... ... sehr schönes G., tabula pulcherrime picta: ein G. von Aurelian, Aurelianus pictus (ein gemalter Aur.). – ein G. jmds. haben, alqm pictum ...
aspectus (adspectus), ūs, m. (aspicio), I) act., ... ... , Caes.: quaeque aspectu sunt spurca et odore, Lucil. fr.: fallaci aspectu paries pictus putidus, Afran. fr.: herba aspectu roris marini, Gestalt, Plin.: asp ...
zierlich , subtīlis (sein, dünn, z.B. columna). ... ... sein, bes. auch v. Redner u. von der Rede). – ornatus. pictus (mit Redefiguren, schönen Phrasen ausgestattet). – distinctus (mit Glanzpunkten ausgestattet, ...
mīrāculum , ī, n. (miror), I) etwas Wunderbares ... ... 5. – Abl. mīrāculō adv. = θαυμαστῶς, wunderbar, m. pictus, Plin. 34, 83 Jan (Detl. bl. pictam). – II) ...
verjüngen , I) wieder jung machen: iuveniles annos reddere alci (wirklich wieder jung machen). – alci iuvenilem quandam speciem reddere ... ... machen; z.B. in verjüngtem Maßstab, modice (z.B. gemalt, pictus): eine Säule v., columnam contrahere.