plācābilitās , ātis, f. (placabilis), die Versöhnlichkeit, Cic. de off. 1, 88. Hieron. in psalm. 5, 13. Salv. de gub. dei 6, 16, 91 u.a. Eccl.
versöhnlich , placabilis (z.B. ingenium). – sich v. zeigen, placabilem inimicis se praebere, se praestare. – Versöhnlichkeit , placabilitas. – ingenium placabile (ein versöhnlicher Charakter). – animus placabilis. animus ad ...