placitum , ī, n., s. placitus.
dogma , atis, n. (δόγμα), die ... ... der Lehrsatz eines Philosophen (rein lat. decretum od. nachaug. placitum), Cic. u.a.: dogmata Pythagorae, Chalcid. u. Inscr. ...
placitus , a, um, PAdi. (v. ... ... , Verg.: locus, Sall.: cultrix placitissima nostri, Stat. – II) subst., placitum, ī, n., A) was einem gefällt, ultra placitum, gegen seine Überzeugung, über Gebühr, Verg. ecl. 7, 27. ...
erachten , existimare. censere (dafürhalten; s. »glauben ... ... (einsehen). – ich habe für dienlich erach tet, mihi visum est utile; placitum est nobis (es hat mir beliebt): ich habe für nötig erachtet, ...
... Senate usw., belieben = verordnen, den Beschluß fassen, sic placitum est, Verg. – m. folg. ut u. Konj., senatui placere, ut etc., Cic.: placitum est (es wurde beliebt, beschlossen), ut ... ... placuit, Liv.: post aliquantum nullos fieri placuit, Eutr.: placitum (est) eandem poenam irrogari quam in Aruseium, ...
belieben , I) v. impers., es beliebt (mir ... ... ). – es hat mir beliebt, mihi libitum od. collibitum od. placitum est: soviel es beliebt, quantum iuvat, libet, libuerit, collibuerit: ...