praeclūsio , ōnis, f. (praecludo), die Verschließung, vulneris, Veget. mul. 3, 23, 2. – konkret, der Verschluß = das Behältnis, praeclusiones aquarum, Vitr. 9, 8, 6.
verschließen , claudere. occludere. praecludere (zuschließen, u. zwar praecl. = vorn, am Eingang etc.). – obserare (verriegeln). ... ... cupiditates); intra praecordia cogere (z.B. dolorem). – Verschließen , das, praeclusio. – inclusio (das Einschließen).