precātōrius , a, um (precor), zum Fürbitten dienend, ars, Donat. Ter. Phorm. 1, 2, 92.
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »precatorius«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 1909.