procāciter , Adv. (procax), frech, verwegen, pr. ortus sermo, Curt.: petulanter et procaciter insultare alci, Augustin.: procacius stipendium flagitare quam ex modestia militari, Liv.: procacissime patris memoriae illudere, Curt.
petulanter , Adv. (petulans), mutwillig, leichtfertig, frech, ausgelassen, pet. vivere, Cic.: pet. in alqm invehi, Cic.: p. et procaciter insultare alci, Augustin.: petulantius iactari, Cic.: petulantius contrectare, Iustin.: petulantissime fieri ...
frech , procax (sehr begehrlich, zudringlich im Fordern u. Reden ... ... verborum licentia: fr. im Reden, procax linguā. – Adv. procaciter; proterve; impudenter; inverecunde; licenter – Frechheit , procacitas protervitas contumacia. ...
dreist , audax (wagend im guten u. üblen Sinn, kühn ... ... . audacter; fidenter; confidenter od. confidentius; impavide; intrepide; inverecunde; proterve; procaciter. – Dreistigkeit , audacia. animus audax (Kühnheit. im üblen Sinne ...