prōvidus , a, um (provideo), I) vorhersehend, rerum futurarum ... ... besorglich, vorsichtig, behutsam, verb. cautus providusque, Cic., cautus et providus, Liv., prudens et providus, Cic. – übtr., dispice, ne sit parum providum m. ...
auspex , spicis, m., zuw. auch f. (st. ... ... Vogelschauer, früherer u. besonderer Name des Augurs, I) eig.: providus, Hor.: latores et auspices legis curiatae, v. Cäsar, der als Konsul ...
prōvidē , Adv. (providus), vorsichtig, weise, Plin. 10, 97. Frontin. strat. praef. extr. Eutr. 9, 23 extr. Chalcid. Tim. 139.
behutsam , cautus. – provĭdus (vorsichtig). – consideratus (bedächtig). – circumspectus (umsichtig); auch verb. cautus providusque; cautus ac diligens. – Adv. caute; provide: considerate: circumspecte. – b. zu Werke gehen, s. Behutsamkeit. ...
bedächtig , consideratus (mit Überlegung handelnd, verfahrend). – circumspectus ... ... (umsichtig). – cautus (der sich wohl in acht nimmt). – providens. providus (vorsichtig); verb. cautus et providens. – gravis (mit besonnenem Ernst ...
indiskret , immodestus (unbescheiden). – intemperans (ohne Schonung, rücksichtslos). – incautus. parum providus (unvorsichtig). – es ist ind., das zu schreiben, was er verheimlicht wissen will, intemperantis est scribere, quod occultari velit. – Adv. immodeste; ...
im-prōvidus , a, um (in u. providus), I) etwas nicht ahnend, einer Sache sich nicht versehend, absol., improvida pectora, Verg.: improvidos incautosque hostes opprimere, Liv. – m. Genet., impr. ...
vorsichtig , provĭdus. – cautus (behutsam); verb. cautus providusque. – circumspectus (umsichtig, z.B. iudicium). – consideratus (bedachtsam). – prudens (klug, einsichtsvoll); verb. prudens etprovidus; prudens et cautus. – diligens (sorgsam, ...
paveo , pāvī, ēre (vgl. πτοϝέω scheue), vor ... ... 3, 15: mit folg. Acc. u. Infin., vimque homini tantam providus esse pavet, Avian. fab. 29, 8. – mit folg. ne ...