1. pūritās , ātis, f. (purus), die Reinheit, I) eig., Pallad. 11, 14, 12. Macr. somn. Scip. 1, 11, 12. Hieron. epist. 15, 1: Plur., aquarum innoxiae puritates, Arnob. 5 ...
2. pūritās , ātis, f. (pus), die Eiterung, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 4, 135.
immaculātus , a, um (in u. maculo), unbefleckt, ... ... 1; Petr. 1, 20 u.a. Eccl.: Superl. illa immaculatissima puritas, Augustin. de nat. et grat. 63.
1. Tullius , a, um, ein röm. Familienname. Bekannt ... ... semis, die sechs Prozent des (unbekannten) Tullius, Cic.: epistulae, Fronto: puritas, Hieron.: exempla, Prob.: Scipio, bei Cicero redend eingeführt, Macr.: ...
2. turbīdo (turbēdo), inis, f. (turb-o), der ... ... 2, 51: meton., die Trübheit, turbido cervisiae (Ggstz. vini puritas), Ven. Fort. vit. Radeg. 15. – / Sing. turbido ...
Reinheit , munditia. mundities (Sauberkeit). – integritas (unversehrter ... ... sermo purus od emendatus od purus et emendatus (ja nicht sermonis puritas): R. des Ausdrucks, incorrupta in tegritas. incorrupta sanitas (das Freisein ...