quiēto , āre, u. quiētor , ārī (quietus), beruhigen, angeführt von Prisc. 8, 20; davon quietavit auch Corp. inscr. Lat. 3, 4458.
quiētātio , ōnis, f. (quieto), die Beruhigung, spät. Eccl.
gemächlich , commodus (bequem). – mollis (Bequemlichkeit liebend, ... ... sowohl dem Körper als dem Geist zuträgliches Leben). – Adv. commode; placide. quieto et placido gradu (ganz ruhig u. langsam, z.B. procedere, ...
... securus (sorglos). – r. sein. animo esse quieto od. tranquillo: sei ruhig! bono ... ... wegen ganz r. sein, pro alqo securum esse. – Adv quieto animo; tranquille; placide; placato animo; sedate; sedato animo. – ruhig leben, quieto animo vivere; tranquille vitam traducere.
... α) v. leb. Wesen: quieto sedente rege ad Enipeum, Liv.: quieto exercitu pacatum agrum peragravit, Liv. – β) v. Ort, ... ... Kriege-, am Kampfe nicht teilnehmend, ruhig, untätig, neutral, te quieto totam molem sustinebat belli, Liv.: hoc turbido tempore, quoad ...
bekümmern , I) v. tr. sollicitare; sollicitum habere; sollicitudine ... ... est alcis rei: sich um nichts b., nihil omnino curare; soluto et quieto esse animo (sorglos leben). – bekümmere dich um dich (um deine Sachen ...