Moder , situs. – nach M. riechen, situm redolere: M. annehmen, situm ducere. – modericht , situm redolens. – moderig ... ... sehr schnell m. werden, celerrime situm sentire: m. sein, situ corruptum esse.
1. frāctus , a, um, PAdi. (v. frango), ... ... dumpf, Tac.: quid est tam fractum, tam minutum? Cic.; vgl. corruptum et omnibus vitiis fractum dicendi genus, gleichs. brüchig, Quint. – fractior ...
assello , āre (ad u. sella), durch den Stuhlgang ... ... geben, kacken, sanguinem, Ps. Theod. Prisc. p. 332, 8: corruptum, Veget. mul. 5, 44, 1: stercus durum, Veget. mul. ...
verdorben , corruptus. – vitiatus (fehlerhaft gemacht, verschlechtert). – ... ... In moralischer Hinsicht v., s. verderbt. – v. Wein, vappa; vinum corruptum od. mutatum. – zu etw. v. sein, inutilem esse ...
odor , ōris, m. (zu griech. οζω, οδωδα, ... ... dictaturae, man munkelt von einer D., Cic.: qui quodam odore suspicionis Stalenum corruptum esse sensisset, der davon schon einigen Wind hatte u. den Verdacht hegte, ...
Stil , I) im allg.: genus (Gattung). – ratio ... ... (des Historikers): ein klarer St., subtilitas orationis: ein verdorbener St., corruptum orationis genus; corrupti generis oratio: der historische St., sermo historicus ( ...
arguo , uī, uitūrus, ere (v. ἀργός), im ... ... u. ) Infin., quae me arguit hanc domo ab se surripuisse, Plaut.: corruptum a rege capere Cymen noluisse arguebant, Nep.: im Passiv m. Nom. ...
2. cultus , ūs, m. (colo), die Pflege ... ... Quint.: aspera sano levare cultu, Hor.: genus hominum ad honestatem natum malo cultu corruptum, Cic.: de natura cultuque eius pauca dicere, Sall.: homines a fera agrestique ...
integer , gra, grum (eig. intager, v. tag ... ... a). – subst., integrum, ī, n. (Ggstz. corruptum), Tert. de res. carn. 4. – dah. de integro, ...
cor-rigo , rēxī, rēctum, ere (con u. rego), ... ... bessern, malevolum, anxium, timidum, Cic.: alci gnatum, Ter.: alqm (corruptum) ad frugem, Plaut.: eam partem exercitus (Ggstz. corrumpere), Liv.: ...
Zustand , status (jedesmalige Verfassung, vorübergehender Zustand) – condicio ... ... Z. bes Staates, bona, perdita res publica: Wein inverdorbenem Z., vinum corruptum: elender Z., miseria: bessere Zustände, salus (z.B. ...
dif-fluo , flūxī, flūxum, ere (dis u. fluo), ... ... .: sed ubi (vita) per luxum et neglegentiam diffluit, Sen.: mendacium per se corruptum vanescit ac diffluit, Lact.: nolo in aliud horae diffluant, quas etc., Augustin ...
vānēsco , ere (vanus), vergehen, verschwinden, sich verflüchtigen, verdunsten ... ... II) übtr.: vanescit absens et novus intrat amor, Ov.: mendacium per se corruptum vanescit ac diffluit, Lact.: vanescente plebis irā, obgleich die Erbitterung des V ...
... durch in u. Akk., os in peregrinum sonum corruptum, Quint.: littera continuata cum insequente in naturam eius corrumpitur, Quint. ... ... ? durch in u. Akk., omnium partium decus in mercedem corruptum erat, Sall. hist. fr. 1, 13 ...
pūblicus , a, um (altlat. in Inschrn. auch poblicus ... ... inventum est, Caes. b. c. 1, 36, 3, panicum et hordeum corruptum, ibid. 2, 22, 1. – d) das Staatsarchiv, ...
Aussprache , appellatio (das Aussprechen eines Buchstabens etc.). – pronuntiatus ... ... fremde Au., sonus peregrinus; oris peregrinitas; os barbarum; os in peregrinum sonum corruptum (eine gebrochene, wie wenn ein Franzose deutsch radebrecht). – eine deutliche Au ...
Darstellung , dictio. dicendi genus (Vortrag). – descriptio ( ... ... des Redners, siccitas (Ggstz nitida, opima oratio); sanitas (Ggstz. corruptum dicendi genus): die reine, nette, schmucklose D., munditia orationis: die ...