cuneātim , Adv. (cuneo), keilförmig = in enggeschlossenen Haufen (Kolonnen), Caes. b. G. 7, 28, 1. Apul. met. 8, 15. Serv. Verg. Aen. 12, 457. Amm. 16, 12, 8 u. ö.
dī-spergo , spersī, spersum, ere (dis u. spargo), ... ... cerebrum, zerschmettern, Ter.: commeatum laciniatim, zus. = verzetteln (Ggstz. cuneatim stipare), Apul. – B) übtr.: a) ausstreuen = ausbreiten, ...
keilförmig , cuneatus( Adv. cuneatim). – k. zulaufen, cuneare se; cuneari. – sich k. zuspitzen, in cuneum tenuari: die keilförmigen. Sitze im Theater, cunei: eine k. Schlachtordnung, cuneus: eine Schlachtordnung k. aufstellen, cuneum ...
animus , ī, m. (griech. ἄνεμος, Wind, Hauch ... ... aliter animus vester est, Ter.: ad omnia et animo et consilio paratus, Cic.: cuneatim constiterunt hoc animo, ut etc., in der Absicht, daß usw., Caes ...
cōn-sisto , stitī, ere, sich beistellen, d.i. ... ... in sinistro cornu propius montes, Liv.: cum equitibus contra pedites, Curt.: in foro cuneatim, Liv.: in sinistra parte acie (in Schlachtordnung), Caes. – m ...