cūro (altlat. coiro u. coero), āvī, ... ... nam quod strabonus est, non curo, Petron. 68, 8. – ι) m. folg. Relativsatz od ... ... ego quae ad tuam dignitatem pertinere arbitror summo studio diligentiāque curabo, Cic.: non curo, an isti ...
γῡρο-ειδής , ές , kreisförmig, Sp .
γῡρο-δρόμος , πέτρος , im Kreise umlaufend, Archi . 25 (IX, 20).
γῡρό-μαντις , ὁ , der aus Mehl wahrsagt, Artemidor . 2, 69.
cōro , āre, s. cūro /.
coiro , āvī, s. cūro /.
coero , āre, s. cūro /.
couro , s. cūro /.
ac-cūro (ad-cūro), āvi, ātum, āre, Sorgfalt od. Sorge auf etwas verwenden, etwas pünktlich besorgen, mit Sorgfalt betreiben, bereiten, pflegen, a) lebl. Objj.: rem sobrie et frugaliter ...
re-cūro , (āvī), ātum, āre, I) mit Sorgfalt bearbeiten, chartam, Plin. 13, 75. – II) wieder pflegen od. heilen, se otio et urticā, Catull. 44, 15: plagas, Apul. met ...
cūrito , āre (Frequ. v. curo), fort und fort mit Speise und Trank pflegen, -erquicken, gütlich tun, alqm prolixe, Apul. met. 7, 14.
... circumscribo curo curo curo curo D [2] ...
cūrātio , ōnis, f. (curo), das Sichangelegenseinlassen, I) im allg., das Sichbekümmern um etw., quid tibi c. hanc est rem? Plaut. Amph. 519: quid tibi malum me, aut quid agam, c. est? Plaut. ...
cūrātor (altlat. coerātor), ōris, m. (curo, altl. coero), der Fürsorger, Besorger (επιμελητής), I) (als t.t. der Landw.) der Besorger als ...
prō-cūro , āvī, ātum, āre, für etw. Sorge tragen, etw. besorgen, abwarten, pflegen, warten, I) im allg.: se, Plaut.: corpus, Verg.: sacrificia publica, Caes.: arbores, Cato: m. folg. ...
cūrātus , a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (curo), I) mit Sorgfalt gepflegt, abgewartet, boves bene c., Cato: familia bene c. ac vestita, Plin.: nitida et c. vox, Quint.: ut tu ...
per-cūro , āvī, ātum, āre, völlig heilen, ausheilen, inveterata et desperata a medicis vitia, v. Heilquellen, Sen.: vixdum satis percurato vulnere, Liv.: si (famex) suppuraverit, tarde percurabitur, Colum. – perc. mentem aegram et vitiis liberare ...
con-cūro , āre, gehörig besorgen, Plaut. Bacch. 131.
prae-cūro , āre, vorher besorgen, vorher pflegen, res suas, Tert. adv. Marc. 2, 29: corpus unctione olei, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 37, 207.
viocūrus , ī, m. (v. via u. curo), der Wegeaufseher, Varro LL. 5, 7 u. 158. Corp. inscr. Lat. 6, 29697 u. 10, 5714.
Buchempfehlung
Am Heiligen Abend des Jahres 820 führt eine Verschwörung am Hofe zu Konstantinopel zur Ermordung Kaiser Leos des Armeniers. Gryphius schildert in seinem dramatischen Erstling wie Michael Balbus, einst Vertrauter Leos, sich auf den Kaiserthron erhebt.
98 Seiten, 5.80 Euro