īrātus , a, um (ira), erzürnt, zornig ( ... ... Petron.: deo irato meo, Ter.: dis meis iratissumis, Plaut. Poen. 452: iratis dis propitiisque, Sen.: iratos deos invocare, den Zorn der G. auf ...
1. Egnātia , ae, f., in der Volkssprache abgekürzt Gnātia ... ... Hafenstadt in Apulia Peucetia, von Horaz wegen des Mangels an trinkbarem Wasser Lymphis iratis exstructa gen., j. Ruinen bei Torre d'Egnasia od. Agnazzo, ...
expiātio , ōnis, f. (expio), die Sühnung, Sühne ... ... , 20, 5: foederis, Liv. 9, 1, 4: audio, quibus dis iratis expiatio debeatur, Cic. de har. resp. 21. – Plur., expiationes ...
zornig , iratus, auf jmd., alci (erzürnt, v. Pers., u. Zorn verratend, v. Dingen, z.B. oculi ... ... Gemüt). – iracunde (jähzornig, hitzig). – jmd. z. ansehen, * iratis oculis, truci vultu alqm intueri.