offen , I) eig.: apertus. adapertus (geöffnet, nicht verschlossen ... ... ). – propatŭlus (frei daliegend, von allen Seiten zugänglich). – hians (klaffend, z.B. Mund, os). – o. Tür, ostium apertum. ...
hīsco , ere (zsgz. aus hiasco, klaffen, klaffend sich auftun, -sich öffnen, I) im allg.: aedes hiscunt, Plaut.: ut vitio venae tabularum saepius hiscant, Lucr.: hiscere nempe tibi terra roganda fuit! Ov. – ...
hiulcē , Adv. (hiulcus no. I, B, 1), klaffend (= durch viele Hiatus unterbrochen, Ggstz. aequabiliter), loqui, Cic. de or. 3, 45.
de-hīsco , ere, aufklaffen, klaffend sich auftun, sich auseinandertun, sich öffnen, aufplatzen, auseinanderbersten, a) im allg. (Ggstz. cohaerere, iunctum, coniunctum esse), dehiscentibus quae cohaerebant, Sen.: modo (ossa), quae iuncta sunt, inter ...
hiulcus , a, um (st. hiulicus, v. hio), klaffend, gespalten, offen, A) eig.: hiulca siti arva, lechzend, Verg.: h. vulnus, Sidon.: ubi (Caucasus) dehiscit hiulcis iugis, facit portas, Solin. – ...
χαῦνος , 3, auch 2 Endgn, wie Plat. Legg . V, 728 e , aus einander klaffend, fallend, erschlafft, locker, lose, schwammig, aufgedunsen; χαῦνόν τι Ar. Av . 819, wo der Schol . es πλατὺ καὶ μέγιστον ...
εὐρυ-χαδής , ές , breit klaffend, mit weiter, geräumiger Oeffnung, κύλιξ Leon. Tar . 14 (VI, 305); Luc. Lex . 7. Vgl. εὐρυχανής u. εὐρυχανδής .
auseinandergehen , discedere (im allg., auch v. Lebl. = ... ... Eis etc.). – fatiscere (Risse bekommen, v. Lebl.). – dehiscere (klaffend sich öffnen, z. B. von einer Wunde, von der Erde). – ...
auseinandertreiben , dispellere (z. B. pecudes: u. ... ... sich, discedere (auseinandergehen, von der Erde, vom Himmel). – dehiscere (klaffend sich öffnen, z. B. von einer Wunde, von der Erde). – ...
δι-ίστημι (s. ἵστημι ), ... ... 29; vgl. 17, 391. 24, 718; διαστὰν γᾶς βάϑρον , auseinander klaffend, Soph. O. C . 1653; τὰ διεστεῶτα ὑπὸ σεισμοῠ Her ...