fervidus , a, um (ferveo), siedend, wallend, I) im engern Sinne, 1) siedend, wallend, kochend, heißsprudelnd, a) eig.: aqua, Curt.: umor, musta, Ov ...
... (ex u. ferveo, fervo), kochend in die Höhe brausen, I) eig., v. heißen Flüssigkeiten: ... ... α) Form -veo: quibus (locis) effervent aquae calidae fontes, kochend entsprudeln, Vitr. 2, 6, 5. – β) Form ...
aufkochen , I) v. tr. recoquere. – II) v. intr. effervescere (siedend aufwallen). – au. lassen, fervefacere (kochend machen).
hervorsprudeln , I) v. tr. edere. – II) ... ... hervorspringen). – prorumpere (gewaltsam hervorbrechen; beide z.B. v. Quellen). – kochend h., effervere (z.B. v. warmen Quellen [calidae aquae fontes ...
τινθός , όν , kochend heiß, VLL.; – ὁ τινϑός , der Rauch des Kessels, Lycophr . 36, vgl. Schol . Es ist verwandt mit ϑιμβρός, ϑερμός . Vgl. auch das lat. titio .
ὑπέρ-ζεστος , adj. verb . von ὑπερζέω , übermäßig kochend, überkochend, Arist. mund . 4.
ὑπερ-καχλάζω , übersprudeln, kochend überlaufen, darüberweg sprudeln, Luc. Mar. D. 11, 2 u. a. Sp .
coquo , coxī, coctum, ere (aus *quequo, altind. ... ... gekochtes Fleisch, Apic. 1, 9. – 2) kochen = kochend machen, zum höchsten Hitzegrad bringen, v. der Sonne, iam non solum ...
feurig , I) eig., voll Feuer: igneus. – ardens ... ... Feuer u. Flammen stehend, z.B. amor, oscula). – fervidus (gleichsam kochend vor innerer Kraft, sprudelnd vor Lebhaftigkeit oder Leidenschaftlichkeit, z.B. Jüngling, Rede ...
1. ac-cendo , cendī, cēnsum, ere (ad u. ... ... ) an etwas Feuer bringen u. so α) glühend machen, erhitzen, kochend machen, ahenum, Sen. poët.: aurum, Plin.: vapor solis accendit arenas ...
trepidus , a, um (altind. trprá-s, hastig, ... ... fuit, Liv. – b) übtr., v. lebl. Subjj.: ahenum, kochend, schäumend, Verg.: pes, Ov.: os, vultus, Ov.: oculi, Sen ...