rūs , rūris, n. ( aus *revos, avestisch ... ... , Besitzung, Landgut, I) eig.: rus suburbanum, Tac.: habes rus amoenum, Cic.: ex meo propinquo rure hoc ... ... wohin? = aufs Land, aufs Gut, rus ire, Plaut. u. Ter.: dagegen ...
Ruß , fulīgo.
Aue , campus herbosus (grasreicher Platz). – pratum (Wiese). – rus (das Land, die Flur).
Dorf , a) eig.: pagus. vicus (ersteres gilt von ... ... letzteres von einem kleinen D., Weiler, Pachthof mit den umliegenden Arbeiterwohnungen etc.). – rus. agri (das D. mit seinem Zubehör, das Land im Ggstz. zur ...
rhūs , rhois, Akk. rhūn, c. (ῥοῦ ... ... gew. rhus Syriacum od. Syriaca, Cels. u.a.: u. rus siriacum, Apic. 10, 463: Akk. rhun Syriacam, Plin. 24, ...
Flur , I) ebenes Feld: campus (Gefilde, ohne Rücksicht ... ... Äcker, das Gebiet). – arvum. aratio (das Ackerfeld, Artfeld). – rus (das Land, Dorf, bes. im Ggstz. zur Stadt). ...
rūro , āre, u. rūror , ārī (rus), auf dem Lande leben, Landwirtschaft treiben, dum ruri rurant, Plaut. capt. 84: dum in agro studiosius ruror, Varro sat. Men. 457.
Īros , s. Īrus.
ferāx , ācis (fero), I) fruchtbar, 1) eig.: rus, Ov.: plantae, Verg.: agri feracissimi, Caes.: feraces anni, Ggstz. steriles, Boëth. – m. Genet., terra frumenti et pabuli ferax, Mela: terra lini ferax, ...
rußig , fuliginosus (voll Ruß). – fuligineus (wie Ruß aussehend). – ein r. Ansehen haben, fuligine colorari.
quandō , Adv. u. Coni.: I) Adv., wann ... ... Cheraea. Ph.: Quando? Plaut.: quando enim me ista curasse arbitramini? Cic.: o rus, quando ego te aspiciam quandoque licebit? Hor. – b) relat.: non ...
fūlīgo , ginis, f. (altind. dhūlī, Staub), I) der Ruß, Cic. u.a.: f. fornicis, Sen. rhet.: des Lichtes, lucubrationum (bei nächtlichen Studien), Quint. 11, 3, 23. – ...
ali-quō , Adv. (aliquis), I) irgendwohin, alqm al. ex urbe amovere, Plaut.: alqm secum rus aliquo educere, Cic.: se al. ad ludos locare, Plaut.: in angulum al. abire, Ter.: migrandum Rhodum aut aliquo terrarum arbitror, Brut ...
Rūsīna , ae, f. (archaist. = Rurina, v. rus), die den Landbau beschützende Gottheit, Augustin. de civ. dei 4, 8. p. 155, 17 D 2 .
in-ōrus , a, um (in u. os), mundlos, ostreae, Turpil. com. 23. – / Gell. 7, 6, 1 Hertz inodora.
amoenus , a, um (vgl. amo), Adi. m. ... ... . Örtl., urbs, salicta, Enn. fr.: moenia, Plaut.: locus, Cic.: rus, Hor.: urbium amoena positio, Sen.: amoenior villa, Plin. pan.: amoenissimus ...
Asbolus , ī, m. (ἀσβόλη, Ruß), der schwarzzottige Hund des Aktäon, Ov. met. 3, 218.
rūrālis , e (rus), ländlich, negotia, Amm.: opus (Hesiodi), Macr.: Apollo, Calp.
Grobian , homo rusticus. – ein echter G., merum rus.
Buchempfehlung
Nach dem Vorbild von Abraham von Franckenberg und Daniel Czepko schreibt Angelus Silesius seine berühmten Epigramme, die er unter dem Titel »Cherubinischer Wandersmann« zusammenfasst und 1657 veröffentlicht. Das Unsagbare, den mystischen Weg zu Gott, in Worte zu fassen, ist das Anliegen seiner antithetisch pointierten Alexandriner Dichtung. »Ich bin so groß als Gott, er ist als ich so klein. Er kann nicht über mich, ich unter ihm nicht sein.«
242 Seiten, 11.80 Euro