trāiectus , ūs, m. (traicio), I) das Hinübersetzen, Hinüberfahren, die Überfahrt, maris, Tac.: fluminis, Liv. u. Val. Max.: ex portu commodissimus in Britanniam, Caes.: legionum tardior a Brundisio Apolloniam, Val. Max ...
... . – der Üb. über einen Fluß, traiectus od. transvectio fluminis: der Üb. nach Britannien, traiectus in Britanniam: der Üb. von Gallien nach Britannien, transmissus ... ... ad alqm translatum. – II) Ort zum Übergehen: transitus; traiectus.
trānsiectio , - iectus , s. trāiectio, trāiectus.
3. ā , ab , abs , Praep. m. ... ... ortum (oriundum) esse ab alqo, Cic.: calescit ab ipso spiritu, Cic.: traiectus ab ense, Ov.: res effectae ab efficientibus causis, Cic.: animus ab ignavia ...
mamma , ae, f. (μάμμα, μάμμη), ... ... . – β) der Männer, mamma et barba, Cic.: sagittā sub mamma traiectus, Iustin. – b) das Euter, die Zitze ...
... , Liv.: copias trans fluvium, Liv.: Marius traiectus in Africam, übergesetzt, hinübergegangen, Cic.: traiectus in Galliam, Tac.: bildl., dolore traiecto in cor, ... ... Aegaeo mari traiecit, Liv.: dah. amnis traiectus, überschritten, Liv. – m. 1. ...
Überfahrt , I) das Überfahren: a) intr ., s. Übergang no. I, A, Fahrt. – die Üb. bezahlen, pro vectura solvere: ... ... siegreichen Heeres, in victore exercitu transportando. – II) Ort zum Überfahren: traiectus.